İzmir’de hayat beklenmez, kovalanmaz da. O zaten sizinle beraberdir. Ufkun ötesini muştulayan bir deniz vardır. Mutlulukla dolu, sakin bir sevişmenin tadındadır Körfez. Körfez vapurlarının sakin gidişinde hırslarınız yok olur, kovalamayı bırakırsınız, hatta martılara gevrek atacak kadar iyilikle dolarsınız. Ne varsa bu şehirde, bayatlamış vapur çayı bile nektar olur!..

Hafta sonları denize doğru bir göç başlar. ‘Ey hayat,biz Çeşme’ye gidiyoruz,sen de arkadan gel.’ der İzmirliler muzipçe ve ne gariptir ki hayat, uslu bir çocuk gibi onların peşinden gider. Ne garip, uçak biletinin üzerinde adımın hemen yanında yazan “izm.” harflerine sevgiyle bakıyorum.

Sabırsızım, sevgilisine kavuşacak aşıklar kadar.

CEMAL SÜREYA

Editor

No Comments