Cumhuriyet Bayramı, Che Guevara, Apo Ve PKK Açılımı

Tarihimizin muhtemelen en tuhaf Cumhuriyet Bayramını kutladık. Bu yıl diğerlerinden farklıydı. Bu yıl bu coğrafyada yaşayan herkesin kafası daha bir karışıktı. Kimilerine göre parçalanıyoruz, kimilerine göre demokrasinin ve barışın ve de özgürlüklerin dibine vurduk, ülke olarak nobel alabiliriz. Böyle bir Nobel ödülü yok demeyiniz, OBama BUbama ŞUbama bile aldıysa bu ödülü Nobel abiye de bir haller oldu demektir.

Gündemimiz balık hafızalı vatandaşlarımıza göre AÇILIM, biraz daha geriyi hatırlayabilen kandolaşımı düzgün vatandaşlara göre hem AÇILIM hem de ERGENEKON. Ortalama vatandaşın bellek durumunu aşabilenler buna bir de DENİZ FENERİ davasını ekleyebilir. Aslında hepsi aynı ağacın dalları gibi duruyor.

Ölümü gösterip hastalığa razı etmek gibi bir durum var. Bitti denilen PKK terörü birden canlanıyor, hal buyken APO Sayın oluyor, Türk Askeri KELLE! Birileri gerilla taktiğiyle -VUR Ve KAÇ- işe başlıyor sanki. Sonra Deniz Feneri patlak veriyor, tam da bu sırada CUMHURİYET diyen ATATÜRK diyen AYDIN dediğimiz EĞİTİMCİ dediğimiz kim varsa içeri alınıyor ki çoğu hala içeride. Sopa da gösteriliyor yani. Ahali şaşkın, Liberaller içinde özgürlük kelimesi geçen her bir haltı alkışlamaya alışkın. Bu karmaşada sıkışık trafikte stresiniz tavan yapmışken yanınızda bitip gitmeyen mendilci veya cam sileceği görevi gören çocuk gibi PAT diye ‘‘AÇılalım GÜzelleşelim!” diye sevgili hükümetimiz şiirlerle şarkılarla çıkıveriyor gündemin tepesine.

Şaşkınlık durumundaki aşkınlık devam ederken, liberaller hunharca ellerine acımadan alkışlarken bir bakıyorsunuz duruma muhalefet edecek yürekte herkes içeride, dışarıdakiler tırsaki vaziyette.

N’ooluyo derken bir de Ermeni açılımı, milli maç falan derken… Neyse… Özetle dörtbir yanımız bizleri demokrasiye kavuşturmak isteyen dostlarla(!) çevrili. Demorasiye en son kavuşan Irak’ı görünce insan bir miktar ürküyor elbette.

Şimdi sinemada bir bir karede silah gösterirsen başka bir karede patlat hikayesi gibi başlıkta Che Guevara ile Apo’nun adı geçti ne alaka demeyiniz. Çok alaka. Sıkı durun, bu Apo’yu özgürlük savaşçısı, kahraman hatta Türkiye’nin ve Kürtlerin Che’si zannedenlere mini hatırlatmalar geliyor.

Che adını duymayan yoktur herhalde. Neler yaptığını bilmeyen de… Che örgüt kurup dağa çıkıp arada bir inip köy basıp çoluk çocuk öldürüp daha doğrusu kendisi sarayda yaşayıp örgütünün alt sınıfına öldürtüp kahraman olmadı. Che bir dönem Sosyalist olup başka bir dönem dini bildiriler dağıtıp ”İktidar nereden ve nasıl gelirse gelsin yeter ki gelsin!” demedi. Yahu CHE herşeyden önce daha yakışıklıydı:)

Şimdi PKK’lıların dönüş fotoğrafı gözümün önüne geliyor da sanırsınız Kürt halkını ağalardan aşiretlerden kurtardı, üstüne bu halkın refahı için büyük mücadeleler verdi ve zafer kazandı. Sanırsınız bundan sonra Kürt kadınları özgür ve söz sahibi olacak, çocukları kız oğlan demeden okuyabilecek, halkı birilerinin yanında amele rençber ağanın kulu değil de birey olabilecek. Başı sıkışınca eline silah alıp dağa çıkanlara bir Gandhi örneğinin olduğunu hatırlatmakta fayda var. Bu ülkede Kürtlere, Alevilere ve daha birçok kesime neler yaşatıldığını biliyorum. Bu ülkenin iktidarına muhalif olmak bile türlü işkenceler görmeye neden olabiliyor. Bunların farkındayım. Toplumsal mücadeleye hiç itirazım yok. İnsan gibi yaşayabilmek için yapılacak her mücadeleye evet, bunun için ne Kürt olmaya ne de Alevi ya da daha başka birşey olmaya gerek yok; İNSAN OLMAK yeterli. Ama bunun için yaşadığın ülkenin toprağına mayın döşemek, çoluk çocuk demeden katletmek gerektiğinde uyuşturucu satmak, daha başka ülkelerle birlik olup kendi ülkene silah doğrultmak… Bunların özgürlük mücadelesiyle falan ilgisi yok.

Türkiye’nin başına bir kurtuluş savaşında bir de şu günlerde bu kadar çorap örülmeye başlandı. Kurtuluş Savaşı dönemindeki düşman daha bir ahlaklıydı, en azından niyetleri belliydi. Geldiler, ülkeyi istediler karşılarında Mustafa Kemal’i ve vatanını seven ve bu uğurda ölebilen bir halkı bulup BABAYI aldılar ve döndüler. Sonra hala kutlayabildiğimiz ve daha ne kadar kutlayabileceğimiz belli olmayan bayramlara vesile olan Cumhuriyet kuruldu, eksiğiyle fazlasıyla bir düzen getirilmeye çalışıldı.

Şimdi topla tüfekle becerilemeyen şey farklı yollarla deneniyor. Biri ülkenin dininin ılımına karar veriyor, başkası seni bizden yapacağım deyip senin o sene hangi tarım ürününü üreteceğine dahi karar verebiliyor, kimisi yönetim biçimimize, kimisi resmi haritalarımızın son baskısına karar vermeye çalışıyor. ”N’ooluyo Lan?” deseniz faşist, ırkçı falan oluyorsunuz, alkışlarsanız liberal, demokrat, pek Avrupai vs.

Bizim ülke olarak çok daha fazla balık yememiz lazım. Beynimize bir miktar fosfor gitmesinde fayda var diye düşünüyorum.

CUMHURİYET BAYRAMIMIZ KUTLU OLSUN VE NİCELERİNİ KUTLAYABİLELİM…

PAYLAŞ