Kitap Nasıl Okunur?

‘Kitap En iyi Arkadaştır!’ derseniz Adolf Hitler’in de Kavgam adında bir kitap yazdığını söylerim…
‘En Güzel Hediyedir!’ deseniz, bu da göreceli… Kötü bir kitap neden güzel bir hediye olsun ki?
Evet kötü kitap da vardır; Bir türlü sonu gelmeyen, sıkan, kasan, fırlatıp atma isteği uyandıran…

İyi kitap sizi içine çeker, kimi zaman kahramanın yerine geçersiniz, kimi zaman yazarın yerine… Ama illaki hayal dünyanızda müdahil olursunuz iyi kitaba… Kafanızda soru işaretleri yaratabileceği gibi yüzünüze gülümseme de yayabilir…

Peki nasıl okunmalı kitap? İtalo Calvino‘nun mutlaka okunmalılar listesinin başlarında yeralan kitabı Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu‘nun  girişinde buna dair bir bölüm var… Merak edenler okuyabilir, etmeyenler de etmeli bence…



Öncelikle beden rahat etmeli ki kendinizi okuduğunuz kitaba verebilesiniz… Kulak başka yerde göz oynaşta kitap okunmaz, vakit kaybı olur… Okunulan kitaba hakettiği zamanı hayatınızdan sunmalısınız. Öyle anlayarak hızlı okuma teknikleri falan edebiyata sökmez… Bırakınız alsın götürsün sizi… Beğendiğiniz bölümü tekrar tekrar okuyun, ziyanı yok, ne gereksiz şeylere hayattan ne mühim saatler veriyoruz iyi bir kitaba vereceğiniz zamanın pazarlığı olmaz.

Ben Borges’in Alef’ini kaç defa okudum hatırlamıyorum, hele orada Alef’i gördüğü sahne… Sahne diyorum çünkü gözünüzün önünden binlerce görüntü geçiyor o sayfada… Melih Cevdet’in Raziye’sinin ilk paragrafını ezbere bilirim; şiir gibidir o paragraf… Haz alma duyusunu yitirmişlere pek sıkıcı gelen Balzac tasvirlerini defalarca okuyabilirim… Zaten Balzac okumamış adama selam vermek de pek akıl karı değildir:)

Yeni aldığınız kitabın sayfalarını hızlıca bir çevirip taze kitap kokusunu bir hissedin öncelikle… Fırından yeni çıkmış ekmeğin kokusu aç bir insana neler hissettirirse aynını bu koku hazcı bir okura hissettirecektir… Kadehinizden bir yudum almadan önce koklamak gibi…

En önemlisi okumaya karar verip aldığınız kitap hakkındaki tüm duyduklarınızı, okuduklarınızı unutmak… Bırakın herşeyi o anlatsın size… Bu özel bir ilişki, kimsenin burnunu sokmasına izin vermeyin, hatta belki biraz haksızlık olacak ama mümkünse yazarın kendi yazdığı önsözü bile atlayın… Hele editöre hiç yüz vermeyin başlarda… Kitabı bitirip kendi fikriniz oluşunca döner okursunuz onu… Böylece bir içsel, hayali sohbet başlatabilirsiniz yazarla ya da editörle, artık önsözü kim yazdıysa… O sizi duymayacak ama boşverin, zaten her şey sizin hayal dünyanızda olup bitecek bu süreçte…

Kitap okumak mühim bir iş anlaşılacağı gibi… Tabi en önemlisi ve en zoru kitabın seçimi… Eğer yanıldıysanız, kitap sizi alıp götürmüyorsa zorlamayınız… Başladınız diye hiçbirşeyi bitirmek zorunda değilsiniz… Nihayetinde bir kaşık aldığınız kötü bir yemeği bitirmiyorsunuz, başladığınız her ilişkiyi ölene dek sürdürmüyorsunuz…

Bu yazı 1,533 kişi tarafından okundu.